THE GIRLS – EMMA CLINE

The Girls (of De Meisjes) is dé zomerhit van dit jaar. Ik zie het echt werkelijk overal voorbijkomen. Dus had ik hoge verwachtingen. Maar was ik ook weer sceptisch.
Het wordt voornamelijk aangeprezen als ‘summerread’. Ik verwacht dan vooral een lekker boek voor bij het zwembad, en dat is dan ook precies waar ik het heb gelezen. In Cyprus, in de hete zon (okay schaduw, maar nog steeds loeiend heet) aan het zwembad. En daarvoor is het dan ook het perfecte boek. Het leest lekker makkelijk weg en haalt interessante thema’s aan. Mar verwacht geen literair hoogstandje, want dat is het niet.

The Girls gaat over Evie Boyd, een 14 jarig meisje tijdens de zomer van 1969 in Californië.
Daar ziet ze een middag in het park drie meisjes die opvallen tussen alle perfecte gezinnetjes die picknicken op het gras.
De meisjes hebben lange ongekamde haren, dragen versleten kleding en geen schoenen. Een van die meisjes springt er voor Evie meteen uit. Ze is prachtig. En ze draagt een gloed van vrijheid om zich heen.
De meisjes gaan hun eigen gang en Evie zou willen dat ze dichterbij hun kon komen en misschien zelfs onderdeel van hun vriendschap kon zijn.

Deze laatste wens komt uiteindelijk uit. Ze legt contact met de meisjes en ze wordt meegenomen naar een groot feest waar ze Russel leert kennen.
Russel is hun leider, hun goeroe, hun inspiratie, hun geliefde. Oftewel; hun sekteleider.
Het boek is namelijk geïnspireerd op de verhalen rondom Charles Manson en zijn sekte. De namen zijn veranderd, maar veel feiten komen overeen. (Voor zover ik weet. Ik ben geen Manson expert.)

Evie komt uit een gezin met gescheiden ouders. Haar moeder is zichzelf opnieuw aan het vinden en dat gaat vaak ten kosten van Evie. Haar vader heeft ze al even weinig aan.
Bij de meisjes en Russel vindt ze een nieuw thuis. Ze is er dagen achtereen en komt alleen af en toe thuis om te eten en schone kleren aan te trekken. Ze is onderdeel van de groep. Maar ze wil vooral dichtbij het meisje zijn dat die eerste dag in het park zoveel bij haar losmaakte; Suzanne. Zij neemt Evie onder haar vleugels.
Alle meisjes in de sekte zijn helemaal idolaat van Russel. Hij kan niks verkeerd doen, ze nemen alles van hem aan en doen alles wat hij zegt.
Evie wil vooral dicht bij Suzanne zijn, en Suzanne wil dicht bij Russel zijn. Dus zodoende raakt ook Evie steeds meer in de ban van de sekte. Totdat er langzaam kleine scheurtjes beginnen te verschijnen in wat zo’n perfecte leefwijze leek.

Emma Cline is haar werkkamer. Foto komt van de NY Times.

Een boek lezen dat een hype is, is altijd een beetje gevaarlijk. Zo blijkt ook met dit boek. Het boek is prima geschikt om tijdens een vakantie aan het zwembad te lezen. Maar verwacht niet dat het je leven gaat veranderen of dat je het aan al je vrienden gaat tippen.

Cline heeft een prettige schrijfstijl die makkelijk wegleest. Hoewel ze soms probeert om wat poëtischer over te komen dan noodzakelijk.
Wat mij voornamelijk tegenviel aan dit boek is dat het zo op de oppervlakte blijft. De gevoelens die Evie heeft voor Suzanne en Russel zouden veel meer uitgediept kunnen worden. Ook wordt er beschreven dat ze onderdeel van de sekte wordt, maar dat gevoel krijg ik niet. Voor mijn gevoel blijft ze juist altijd enigszins op afstand.

Ik hou er verder heel erg van als er met mij als lezer een beetje gespeeld wordt. En dit onderwerp leent zich daar echt perfect voor. Ik had het boek veel interessanter gevonden als ze de lezer helemaal mee had gesleept in het gevoel van die sekte. Dat je jezelf op een gegeven moment betrapt met de wens dat je ook onderdeel van die groep zou willen zijn. Het enige gevoel dat ik er nu aan over heb gehouden is dat ik in lange jurken en op blote voeten brood wil gaan bakken.
Ook de scheurtjes die in de sekte tevoorschijn komen in verloop van tijd waren helemaal niet uitgediept. Russel slaat ineens iemand uit het niets. Vervolgens doet Evie iets stoms waardoor ze een paar weken niet naar de groep terug kan en als ze weer terugkomt is alles veranderd en zijn ze op weg om een moord te plegen. Cline heeft hier echt een hele grote kans laten liggen. Hier had ze goed de verandering van dynamiek binnen de groep en het veranderen van Russel’s gedrag uit kunnen diepen en langzaamaan kunnen laten groeien. Dat doet ze niet, en dat vind ik erg jammer.

Verder springt het boek heen en weer tussen twee verschillende tijden. Het heden en de zomer van 1969. Het nut hiervan ontgaat mij enigszins. De enige overeenkomst die ik kan vinden is dat ze in het heden ook een tienermeisje leert kennen waardoor ze geïntrigeerd is. Maar ook dit wordt totaal niet uitgewerkt. Daarnaast is haar interesse in het heden heel anders dan die in het verleden (denk ik, zoals ik zei; het is niet uitgewerkt). Al had Cline dit wel verder uitgediept, dan nog vraag ik mij af of deze tijdsprong iets zou toevoegen aan het verhaal.

Al met al is het dus een prima boek, maar heeft het mijns inziens veel meer potentie dan wat Cline’s eindproduct is. En dat vind ik erg jammer.
Ik geef het drie van de vijf sterren.

Vormgeving

Wat de vormgeving betreft ben ik een stuk enthousiaster. Ik vind dit soort ontwerp dus echt helemaal te gek! De cover is lekker simpel, maar spat van het papier. De kleuren geven een goed contrast en ook de typografie past helemaal in het plaatje. Ik heb er serieus niks op aan te merken. Ik wou dat ík het gemaakt had.

Het papier wat is gebruikt voor de omslag is ook super. Geen goedkoop glanzend papier, maar mooi mat. Het is echter wel gevoelig voor water. Dus pas daarmee op. Zoals je kan zien is mijn exemplaar beschadigd. Na het lezen aan het zwembad heb ik het in mijn tas gestopt en is het tegen mijn natte bikini aangekomen, daarna liet het natte gedeelte van de omslag los. Dit vond ik eerst echt een drama, want ik ben nogal zuinig op mijn boeken, maar m’n vriend heeft me er van overtuigd dat het eigenlijk best bij het boekontwerp past. En dat ik nu een extra herinnering aan onze vakantie op Cyprus heb.

Recommended Posts

Leave a Comment

AlphaOmega Captcha Classica  –  Enter Security Code