NOT THAT KIND OF GIRL – LENA DUNHAM

MjamJam gaat over alles wat ik leuk vind. En ik hou niet alleen maar van eten, maar ook heel erg van boeken. En daarom heb ik besloten om ook mijn Reading Challenge van dit jaar met jullie te delen. Ik ben echt dol op lezen, maar ik merkte dat het er steeds meer bij in schoot en ik het steeds minder deed. Via Good Reads kun je aan het begin van elk jaar een reading challenge voor jezelf opstellen en dat heb ik dit jaar voor het eerst gedaan. Om rustig te beginnen is het dit jaar mijn doel om tien boeken te lezen. Dat is bijna elke maand een boek. Ik heb twee reserve maanden ingepland omdat er soms ook erg dikke boeken tussen kunnen zitten en omdat ik ook weer niet teveel druk op mezelf wilde leggen door echt elke maand per se een boek te moeten lezen. Als ik dan een keer geen zin heb dan kan ik het ook wat rustiger aan doen. We zitten nu in mei en ik ben aan mijn vijfde boek bezig, dus in principe loop ik voor op schema.

Ik trap de reeks af met een lekker luchtig boek. Zo eentje dat je snel weg leest. Namelijk Not That Kind of Girl van Lena Dunham.

Ik moet eerlijk toegeven, ik moest heel lang heel erg wennen aan Lena Dunham. Soms weet ik nog steeds niet wat ik nou van haar vind. Vind ik haar nou stoer? Suf? Narcistisch? Moedig? Een aansteller? Inspirerend? Dat laatste sowieso. Ondanks dat ik haar soms ook al die andere dingen vind, inspireert ze mij toch. Als ik werk van haar zie/lees heb ik ook direct zin om weer aan de slag te gaan. Om aan eigen projecten te beginnen en mijzelf weer ergens in te storten. Dus eigenlijk maakt het dan helemaal niks uit wat ik verder van haar vind. Dat ze me inspireert vind ik heel erg waardevol.

Lena Dunham is nog best jong (mijn leeftijd, eind twintig) dus het lijkt wat vroeg voor een biografie. Maar ik ben blij dat ze hem heeft geschreven. Zoveel van haar verhalen waren herkenbaar. Niet omdat ik per se dezelfde dingen heb meegemaakt of in dezelfde situaties heb gezeten. Eigenlijk helemaal niet. Maar wel alle vragen, onzekerheden en ontdekkingen die ze deed tijdens haar studie. Over zichzelf, over anderen en over het leven in het algemeen.
Over heel veer meer gaat het boek ook niet. Het gaat vooral over haarzelf en haar leven tot nu toe. Met allemaal rare situaties waar ze in terecht is gekomen en dilemma’s die ze in haar leven is tegengekomen.
Ik ben erg benieuwd naar haar bevindingen als ze weer 25 jaar verder is.

Dunham heeft een fijne schrijfstijl. Het is to the point maar heeft ook weer iets poëtisch. Het boek heeft een zelfde soort sfeer als haar serie Girls en haar film Tiny Furniture. Het is allemaal heel menselijk en het is duidelijk heel echt en puur. En gelukkig heeft ze ook een gezonde dosis zelfspot, iets wat je echt niet kan missen in het leven.
Het leven is moeilijk, maar je moet het ook niet allemaal al te serieus nemen.

Ik vind dit boek een echte aanrader voor jonge vrouwen (en misschien zelfs ook wel voor mannen). Dunham wordt niet voor niks ‘The Voice of a generation’ genoemd. De laatste jaren wordt er veel gesproken over ‘het twintigers dilemma’ en de onderwerpen die daar vaak bij komen kijken, is ook binnen dit boek groots aanwezig. De twijfels die de meeste mensen hebben zo halverwege de twintig als je net klaar bent met je studie verwoord ze zoals het is.
Vragen over welke keuzes je in je leven moet maken en hoe je verder komt in je leven. Onzekerheden die elke jonge vrouw heeft. Maar ook die van een beginnend kunstenaar. Het beroemde zwarte gat waar elke kunst student in schijnt te vallen na het behalen van je diploma. (ik heb echt gezworen dat mij dat niet ging overkomen, maar nu ik twee jaar verder ben zie ik toch echt in dat ik er nu pas uit aan het klimmen ben.) Het heeft iets heel geruststellends om te lezen dat je niet de enige bent die worstelt in het leven. En dat je ondanks al je rare trekjes nog steeds je plekje kan vinden in deze wereld.
Ik kan me alleen maar voorstellen dat deze stem nog vele generaties met ons mee zal gaan. Als ze nu al onze frustraties, onzekerheden en verwachtingen zo goed onder woorden weet te brengen dan verwacht ik niet anders dan dat ze dat in al onze levensfases zal doen.

De vormgeving
Als grafisch ontwerper kan ik het natuurlijk niet maken om niet ook bij elk boek een stukje te wijden aan de vormgeving. Vooral omdat het vormgeven van boeken een van mijn favorieten takken van dit beroep is.

Ik begin met de cover. Laten we eerlijk wezen; deze is een beetje suf. Persoonlijk vind ik het een nogal standaard Amerikaans ontwerp voor een zelfhulpboek. Een deftige schreefletter met een speelse handgeschreven letter erdoorheen. Oh en dan ook nog een silhouet van een vrouw (Lena herself) gebruiken als de letter ‘i’. Wooptiedoo, super spannend.
De binnenkant is gelukkig wat leuker om naar te kijken. De binnenkant van de omslag is met een patroon gevuld dat is ontworpen door illustrator Joana Avillez. Het patroon heeft een klassieke vorm, maar is opgebouwd uit popcultuureske voorwerpen. Het zit tegen het kitsch aan, maar daar hou ik wel van.
Avillez heeft trouwens voor het hele boek illsuatrties gemaakt die op bijna elke pagina wel een plekje hebben gekregen. Het zijn leuke illustraties en ik vind het idee ook heel goed bij het soort boek passen.
De typografie van het binnenwerk is over het algemeen prima. De standaard lopende tekst is prima leesbaar. De koppen van de nieuwe hoofdstukken vind ik echter foeilelijk. Ik kan er niks anders van maken. Het past ergens wel bij het boek, maar toch vind ik het helemaal niks. Het geeft het boek heel erg een puberaal gevoel mee. Alsof ik een tienerboek ben aan het lezen over hoe je je ouders overleefd. Ik zou dit zelf net wat volwassener aangepakt hebben. Maar ik denk dat dit vooral iets is wat de ontwerpers over hebben moeten nemen van de originele vertaling. Het ziet er in ieder geval allemaal erg Amerikaans uit. Niet helemaal mijn stijl.
Ik ben dus geen groot fan van het ontwerp van het boek, maar eerlijk is eerlijk, het past wel binnen het genre en je weet gelijk wat voor vlees je in de kuip hebt. Dus in die zin doet het waar het voor bestemd is.

Ben je helemaal overtuigd en wil je het boek ook lezen? Dan kun je hem gewoon bij bol.com bestellen.

Okay, en dan nu nog even een paar leuke beelden van Lena Dunham. Gewoon omdat het kan en ze zo cool is.

Recommended Posts

Leave a Comment

AlphaOmega Captcha Classica  –  Enter Security Code